|
WERVIK - WAMBRECHIES - WERVIK |
We zijn het bordjesfietsen zo gewoon geraakt dat we bijna niks anders meer kunnen fietsen. Knooppunten en themaroutes bestaan er in overvloed, zeker niks mis mee, integendeel, maar zelf een keer iets ondernemen is precies te moeilijk geworden.
Nochtans bestaan er heel veel mooie fietswegen waar geen bordje te bespeuren vallen, zo is de provincie Henegouwen of Frankrijk grotendeels bordjesloos. De RAVeL routes in de Waalse provincies hebben wel enkele bordjes staan langs hun routes maar ze zijn zeer dun bezaaid.
Dat er prachtige fietswegen bestaan in deze provincies bewees de route La Croix de La Hesbaye. Na dit wonderlijk avontuur kregen we meer honger naar zoiets.
Mijn volgende uitdaging was fietsen van Wervik naar Wambrechies langs 2 kanalen, nl. De Leie en de Deûle, en deze aan beide zijden.
Het tabaksmuseum vond ik een ideale uitvalsbasis om daar aan te beginnen. De prachtige rode brug over de Leie fietsen we over om langs de linkeroever richting Frankrijk te fietsen.
Tot in Komen fietsen we langs een prachtig fietspad. Net voor Komen houd het fietspad echter op, daar deze stad eigenlijk vlak bij de Leie ligt is het makkelijk om terug aan de Leie te raken. Eens we terug aan de Leie zijn beginnen we aan enkele prachtige fietswegen en fietsen we rond oude Leiarmen waar de natuur nog volop zijn bestaan heeft.
Schitterende verharde en onverharde fietspaden rollen onder onze wielen voorbij, de onverharde fietspaden erlangs zijn zeer goed berijdbaar, iets minder voor de koerstubes wil ik wel meegeven, voor een recreatieve fiets echter geen probleem.
In Deûlemont maken we kennis met de boot die op het droge ligt, met de bankjes erbij heeft men een toffe picknickplaats met uitzicht op de Leie en de Deûle. Heerlijker kan niet met een fraai najaarszonnetje.
Onze route loopt nu verder voorbij Deûlemont langs de Deûle naar Wambrechies. Het fietspad daarheen is grotendeels onverhard, maar wel zeer goed berijdbaar. Onderweg fietsen we voorbij Quesnoy - Sur - Deûle.
Hoe heerlijk het hier fietsen is kan ik niet beschrijven, de bijgevoegde foto's via mijn PPS spreken voor zichzelf. Tenslotte zegt 1 foto meer dan 1000 woorden.
Zonder problemen bereiken we Wambrechies, ook hier is het prachtig. We steken de brug over om onze route verder te zetten aan de andere zijde van de Deûle.
Laat me heel eerlijk zijn, de terugweg is iets minder, maar zeker niet slecht. Ook hier terug onverharde wegen die zeer goed te doen zijn met onze fietsen. Laat je zeker niet afschrikken omdat het iets minder is, dit zou zonde zijn.
Wanneer we terug aan de Leie komen blijven we het fietspad volgen naar Frelinghien, ook hier blijft het onverhard maar zeer mooi fietsen. In Frelinghien fietsen we naar boven om rechtsaf over de brug te fietsen richting Warneton.
We volgen nu een eind de openbare weg, weliswaar rustig, bij de eerste straat fietsen we rechtsaf langs de steengroeve en fabriek "La Lys", hier net voorbij fietsen we terug rechtsaf, na een bocht linksaf zien we rechts van ons terug de Leie. Aan het einde terug rechts waar we de Leieboorden bereiken.
Vanaf nu fietsen we weerom langs de Leie op een prachtig geasfalteerd fietspad tot aan de rode brug in Wervik.
Bij aankomst staat er 50km op onze teller, daarvan 47km op autovrije fietspaden, toch heerlijk hé.
Om deze route te fietsen heb ik gebruik gemaakt van kaart 4 (Groen Frans Vlaanderen) uitgegeven door Pierre Tavernier.
Deze kaart is zeer gedetailleerd 1:50 000 en ideaal om mee te nemen onderweg.
Overzicht:
Provincie: West Vlaanderen - Henegouwen en Frankrijk
Streek: Frans Vlaanderen
Startplaats: Wervik.
Aantal km: 50
Relief: Helemaal vlak.
Wegdek: Ongeveer 50% verhard en 50% onverhard.
Veiligheid: Omdat men 90% langs autovrije wegen fietst is deze route zeer veilig.
Bewegwijzering: Geen.
Logistiek: Om iets te drinken moet men soms het kanaal verlaten naar de dorpskern, in Wambrechies zijn er gelegenheden genoeg, wel wat duur.
Gefietst: 7/10/2007
Waardering: Een tocht die ik iedereen sterk kan aanbevelen.